Het plezier zit in het klimmen!

“Van voor naar achter van links naar rechts….”

2011-09-29T09:47:00.000+02:00

“All we need is a change of mind…” neuriede ik in de auto terug van het Westlandevent 2011. Overigens geen liedje van mezelf, maar van een goede vriend waar we binnenkort nog veel van gaan horen. Dit terzijde. De glastuinbouw is een van de topsectoren en ik ging vol interesse naar het Westlandevent 2011 om te ervaren hoe de sector vanuit verschillende perspectieven kijkt naar hun eigen noodzakelijke ontwikkeling. Een aantal weetjes werden wetenschappelijk onderbouwd: de sector is van nature erg gericht op innovatie van het proces wat uiteindelijk leidt tot lagere prijzen; er is weinig aandacht voor innovatie op marketing; de keten om tot innovatie te komen is niet ideaal. Geen nieuwe dingen, wel een onderbouwing van de universiteit van Utrecht. De vraag hoe we de omslag maken naar de noodzakelijke vernieuwing bleef onbeantwoord. Misschien ook wel logisch. Omdat dat zo complex is. Of misschien eerder heel erg gevoelig ligt.

In de masterclass van Rene Boender werd mij dat nog eens helder gemaakt. We leunen te veel op onze linkerhersenhelft. En voor de vernieuwing die nodig is, is de rechterhersenhelft nodig. Die moet weer in vuur en vlam gaan staan en de ruimte krijgen om zoals Rene Boenders het zei ‘om gek te doen’.

En daar raakte het Westlandevent voor mij de spijker op z’n kop. Volgens mij is bij procesinnovatie vooral de linkerhersenhelft nodig, veel analyse, detail werk, uitpluizen, speuren, rationaliteit. En dat is jaren hartstikke nodig en belangrijk geweest. Wat we nu nodig hebben is creativiteit, conceptueel denken, strategisch inzicht en empatisch vermogen. Hoeveel mensen ken jij die zowel uitblinken in de linkerhersenhelft als in de rechterhersenhelft? Volgens Carl Jung (pshychiater en de grondlegger van de o.a. MBTI persoonlijkheidsleer) heeft iedereen een heel uitgesproken dominantie, waar de echte talenten zitten om aan te boren. In de topsport zijn ze daar inmiddels ook achter. Kijk maar eens naar de successen van bijvoorbeeld hockeycoach Marc Lammers.

Waar ik graag met jullie verder mee wil gaan is het antwoord op de vraag: hoe zetten we binnen bedrijven de lamp in de rechterhersenhelft in de hoogste stand en dimmen we de linkerhelft een klein beetje? Wie weet de schakelaar te vinden? De hoger opgeleiden die aangetrokken moet worden met gebiedsmarketing. Dat kan voor die talenten van buitenaf al snel op missionariswerk gaan lijken wanneer de leiders van nu hun eigen knop niet omzetten of ruimte voor nieuw licht bieden.

Wethouder Arne Weverling duidde de middag, vanuit de nuchtere Westlandse roots. ‘We moeten ons niet gek laten maken’. Rene Boender verslikte zich bijna. “All we need is a change of mind….” Ik ben die avond nog muziek gaan maken. Goed voor de rechterhersenhelft.

Wie denkt er met mij mee? Mail me op gert-jan@ontwikkelwijzer.nl.

Wat artsen, kappers en garagehouders gemeen hebben.

2011-08-29T21:23:00.001+02:00

Vanmiddag (29 augustus 2011) was ik op weg naar een klant en luisterde als zo vaak BNR. Zojuist was een stelling geponeerd: Artsen kunnen veel leren van kappers en garagehouders. Er was een rapport verschenen waaruit bleek dat artsen nog een weg te gaan hebben om meer klantgericht te worden.

De markt(werking) zou dit moeten oplossen doordat gezonde concurrentie tussen ziekenhuizen en artsen ontstaat, zodat klanten, sorry… ik bedoel patiënten kunnen shoppen, (ik bedoel ‘kiezen’) tussen verschillende aanbieders. In de uitzending was de heer Post (o.a. als beroep arts). De heer Post gaf aan dat marktwerking het niet gaat oplossen, omdat er onder andere tussen artsen en patiënten een andere relatie is dan tussen die van kapper en zijn klant. De klant betaalt de kapper en rekent dus af naar prestatie, is het idee. Niet tevreden, je haar verprutst? Dan kom je gewoon niet meer terug. Bij artsen zit het anders in elkaar. De patiënt betaalt zijn zorgverzekeraar en de zorgverzekeraar de arts. Geen directe relatie in geld. Dus geen prikkel om klantvriendelijk te zijn. Of meer klantvriendelijk te worden door marktwerking.

Misschien heeft de heer Post gelijk. Er is geen directe relatie met geld. Maar er is toch wel een directe relatie in contact? In een handdruk bij begroeting bijvoorbeeld. Of tijdens een gesprek (ik bedoel ‘anamnese’). Het kan toch niet zo zijn dat alleen geld leidt tot verandering van gedrag? We weten toch dat verandering met alleen geld altijd tijdig is?

Waar is de wil gebleven om elkaar te helpen? Los van de beloning. Overigens geeft de heer Post aan dat bij het afleggen van de eed van het beroep de arts weldegelijk ‘mensen wil helpen’. En misschien is dat wel het mooist geformuleerd. Laat termen als klant en patiënt vervallen en noem elkaar mens. En behandel elkaar als mens, zoals je zelf ook behandeld wil worden.

Beter Horen begint met Luisteren

2011-05-09T18:19:00.000+02:00

Is er iemand die de boodschap van de commercial ‘Beter Horen’ met Ruud Gullit begrijpt?

Als die acteur werkelijk je verkoper is of vestigingsmanager is, dan zou het voor mij reden zijn om een heel fijn gesprek te hebben met hem. Zo ga je toch niet met klanten om? Zo voer je toch geen verkoopadviesgesprek? Zo wil je als bedrijf toch niet op de TV jezelf presenteren? Of mis ik een humor gen en stoor ik me als enige aan zoveel incompetentie?

Ik kan de video niet meer vinden op YouTube. Misschien maar goed ook. Alhoewel die met Suarez dezelfde kwaliteit kent en overigens bijna hetzelfde script. Laten we de verkoper ‘Hans’ noemen.

GJ: Hans, kom even zitten. Zoals je weet heb je op ons verzoek een videoregistratie gemaakt van je presteren als verkoper. Ik wil je video-interactie met je bespreken.

Hans: Goed idee. Ik vond het fantastisch om te doen. En was er volgens mij ook best heel goed in.

GJ: Hans, ik heb je video bekeken. Jij ook neem ik aan?

Hans: Ja, met de gehele familie. Borrelnootjes erbij, hele santenkraam. Ze waren echt heel trots op me. Ik ook trouwens.

GJ: Jouw gedrag in de video heeft me geraakt. Ik ben daar niet tevreden over.

Hans: Oh….. Dat verbaast me.

GJ: Tja Hans… kijk even met me mee. Ten eerste komt Ruud Gullit binnen en maak je een grap. Ruud vindt die grap volgens mij niet echt leuk. Als verkoper is het volgens mij beter op een andere manier in contact te treden met je klant, in plaats van het maken van een grap die niet aankomt.

Je herstelt je wel, met een goede open vraag: “wat kan ik voor u doen?”. Prima Hans, uit het boekje!

Hans: Ja, ik kwam even goed uit de hoek. Haha… Ohh….

GJ: Vervolgens vertelt Ruud zijn probleem en geef jij direct een advies.

Hans: Snel hé? Hupsakee… schud ik zo uit mijn mouw.

GJ: Inderdaad snel. Ik krijg alleen niet de indruk dat je echt luistert naar de klant. Welke informatie geeft de klant jou dat je direct aan zijn hoorleeftijd denkt? Doorvragen, Hans. En dan pas conclusies trekken. Is het in je opgekomen dat Ruud misschien de taal Tsjetsjeens of Russisch niet machtig is? En hij daarom problemen heeft?

Hans: Ja…. Je hebt misschien een puntje. Maar ik verkocht wel mooi een paar van die geweldige apparaten van ons.

GJ: Inderdaad het zijn geweldige apparaten. Vooral wanneer een klant hier iets aan heeft. Want nu wanneer hij vindt dat hij wel geweldige apparaten heeft, maar deze zijn probleem helemaal niet oplossen? Denk jij ook niet dat er een kans bestaat, dat hij tegen zijn vrienden en bekenden zegt: “ik heb het idee dat ik iets aangesmeerd heb gekregen. Dit is helemaal geen oplossing voor mijn probleem. Ik ben helemaal niet geholpen. Die verkoper die heeft alleen zichzelf geholpen! Wat een ballentent, daar ga ik nooit meer heen en dat raad ik iedereen aan”?

Hans: Tja, als je het zo bekijkt.

GJ: Hans, een klant helpen is ECHT luisteren. En dan samen op zoek gaan naar de beste oplossing of die aandragen. Ruud lijkt mij hiermee niet geholpen. Misschien had het talencentrum hier op de hoek hem verder kunnen helpen. Of misschien ook niet. Bovenal: allereerst echt luisteren en dan kan jij adviseren (en verkopen) of doorverwijzen. Dat is een klant helpen. En die klant is gratis PR voor jou en het hele bedrijf.

Hans: Ik neem het mee in de eerstvolgende video-interactie training.

GJ: Wij zijn heel benieuwd….

‘Beter Horen’ begint met luisteren, volgens mij.

De beuk er in, alsjeblieft!

2011-03-08T10:34:00.001+01:00

“Druk zeker deze periode op het werk?”
- Absoluut, maar ik werk gewoon mijn normale uren, hoor.
“Oh, hoe kan dat in deze tijd?”
- Nou, ze willen dat we steeds meer belastingaangiften in dezelfde tijd doen. De tarieven staan onder druk in onze branche. Dus meer in dezelfde tijd, met op de koop toe minder kwaliteit, zal moeten leiden tot dezelfde marge. En dat is niet mijn manier.
“Heftig, tja… als dat zo werkt bij jullie…”
- Nou, dat vraag ik me dus af.
“Verklaar”
- Mijn voorstel was om de klant vooraf veel beter te informeren en te faciliteren hoe de klant ons kan helpen om hun zaken zo goed als mogelijk aan te leveren, zodat wij konden laten zien dat we gezamenlijk, de klant en wij werken aan een goed product tegen een heel scherp tarief.
“En?”
- Geen enkele reactie op gekregen. Dus nu zoeken ze het ook maar uit ook. Ik doe mijn ding, maar wat niet kan, kan niet. Niet mijn probleem. Ook niet als dat mijn bonus kost.

Dit speelde zich gisteren af naast mij op de loopband bij de sportschool. Terwijl ik geen adem meer had om sowieso te praten, bleken twee startende professionals in ieder geval lichamelijk in een betere conditie. Ik schat beide heren rond de 25 jaar. Waarvan er eentje werkte bij een van de grotere accountantskantoren. In het begin van de loopbaan verwacht ik toch een iets andere instelling. Terwijl in Noord-Afrika mensen strijden voor hun idealen en hun dromen, gooit hier een beginnende professional de handdoek direct in de ring. En is de drive om van onderop de boel te inspireren en verleiden tot verandering niet aanwezig. Of heeft de jonge man dit in een kiem laten smoren.

Aan de andere kant weet ik ook heel goed dat het geen gehoor krijgen binnen een bedrijf, of zelfs het niet krijgen van een reactie op een voorstel (ongeacht de kwaliteit hiervan) onverschilligheid en afstomping als gevolg kan hebben. Maar asjeblieft… niet bij zulke jonge gasten.

Terwijl ik het fysiek zwaarder had op de loopband dan de jongere mannen (ik liep ook veel harder natuurlijk), weet ik dat ik op mentaal gebied niet zo maar ben verslagen. Creëer je eigen toekomst, voordat iemand anders dat voor je doet. Hup, mouwtjes opstropen en ga het gesprek nog een keertje aan met elkaar. De beuk er in!

Maak de belofte aan je klant waar!

2011-02-06T22:01:00.002+01:00

Welke belofte maak jij? Welkebeloftemaakjij.nu on Prezi

Dichtbij

2011-02-06T22:00:00.002+01:00

‘Waarom heb jij je als Connecting Partner gecommitteerd aan een derde partij? Je hebt toch Ontwikkelwijzer als eigen bedrijf?’ Twee vragen die ik sinds mijn overeenkomst metShareBusiness geregeld moet beantwoorden. Het antwoord is eigenlijk best simpel, maar bestaat ook uit verschillende componenten. Wat het dan misschien wat minder simpel maakt.

Ten eerste ben ik van nature een betrokken mens. Ik sta dichtbij mezelf en ook bij anderen. Ten tweede sluit de missie van ShareBusiness aan op mijn visie van hoe we de wereld met zijn allen een stukje beter kunnen maken: ik ben er namelijk ook van overtuigd dat de wereld mooier en meer zelfredzaam wordt door het delen van kennis en inzichten. Daarnaast herken ik mijzelf in het team van ShareBusiness. Ze zijn energiek, de beginnersgeest straalt er van af en zij geven op een fantastische manier invulling aan de combinatie van businessdoelstellingen en maatschappelijk ondernemen.

De in eerste instantie gefronste wenkbrauwen staan na deze antwoorden al iets minder gespannen, maar er is meer uitleg nodig. ‘Wat ga je dan precies doen?’ Hierop een zo nodig nog simpeler antwoord: hetzelfde als ik voor Ontwikkelwijzer doe. Dus de continue vraag naar de juiste kennis en professionals die ik binnen bedrijven tegenkom vertalen naar een duidelijk profiel van een opdracht 0f vacature en kandidaat en deze ook te matchen. Praktisch gezien houdt dat in dat ik de komende tijd vooral in de Randstad actief het netwerk ga vergroten om de missie van ShareBusiness te laten slagen.

Ten slotte geeft mijn filosofische kant nog deze aanvulling: dit is een tijdperk waarin ‘terug naar de basis’, ‘weer normaal doen’, ‘de essentie van leven’ meer leeft dan ooit te voren. En niet alleen bij de vooroplopers, maar bij een grotere groep, de vroege meerderheid, waar ShareBusiness deel van uit maakt. Dat voelt als thuiskomen voor mij. Over dichtbij gesproken…

Gert-Jan Danenberg
Connecting Partner ShareBusiness

Wat wordt het dit jaar: Reizen of Trekken?

2011-01-04T12:22:00.004+01:00

Het jaar is net begonnen en wat is er dan mooier om aan een vakantie te denken ;)? Kiezen we dit jaar voor een geplande route waarin vooraf alles staat uitgestippeld of trekken we van plek naar plek zonder al te gedetailleerd plan? Wat is het verschil?

http://www.flickr.com/photos/alaw168/324768577/sizes/l/in/photostream/

Reizigers willen ergens aankomen; voor hen is de bestemming het doel. Trekkers komen nooit aan; voor hen is de reis het doel (uit ‘lerend organiseren’ van Wierdsma en Swieringa). Voor de een is het op de afgesproken tijd op de afgesproken plaats aankomen het allerbelangrijkste. Bij de ander is de richting waarop gedacht en bewogen wordt, het doel.

Ik bedoel: Ondernemers zijn ‘Trekkers’. Zij leven van uitdaging naar uitdaging. Vaak door een ingeving, noem het onderbuik gevoel, rollen zij van het een in het ander. Dit is voor de ‘Reizigers’ tamelijk onrustig. “Jeetje, weer een nieuw initiatief”, “hop, daar gaan we weer en we hebben het al zo druk.” Reizigers en Trekkers hebben elkaar nodig in een bedrijf. Zij kunnen elkaar succesvol maken wanneer zij van elkaar weten in welke groep zij zich het meest thuis voelen en hier in samenwerking elkaar kunnen blijven volgen (communiceren, feedback geven).

Voor mij wordt dit het jaar van ‘Trekken’. Achter de schermen wordt hard gewerkt aan een nieuw concept wat in maart gelanceerd zal worden. Daar verwacht ik heel veel van. Het is natuurlijk altijd spannend hoe een idee gaat rollen.

Ik heb nog energie voor 10. Ik ga nog lang niet op vakantie. Eerst een tijdje rondtrekken en heerlijk werken. Wat wordt het voor jou dit jaar? Reizen of Trekken?

De eerste stap voor de ‘Late Majority’

2010-11-24T14:41:00.000+01:00

2.0 spelregels voor 1.0 leiders.

Ja, ik begeef me op glad ijs. En ja, het is wetenschappelijk (nog) niet bewezen. Maar allereerst, een warm welkom voor de Late Majority.

Het nieuwe werken, social media, de mondigheid van de gehele samenleving (lees: klanten en medewerkers en andere stakeholders) doen snel hun intrede. Mijn netwerk aan bevriende psychologen, coaches en bedrijfsadviseurs is er nog niet uit. Worden deze nieuwe trends door de meerderheid van de huidige leiders geadopteerd? Passen deze leiders zich geruisloos aan? Gaan deze ontwikkelingen langs de huidige leiders? Of hebben we te maken met een selecte club voorlopers, die elkaar bestoken met blogs, discussiegroepen op LinkedIn, Twitter, etc… waarin zij elkaar gek maken met de nieuwe mogelijkheden en ruiken deze ‘nieuwe’ leiders nu de kans om aan het roer te gaan staan. En wacht ons straks een andere crisis: die van ‘oude’ leiders die massaal de weg kwijt raken?

Al jaren heb ik een grote voorliefde voor o.a. de MBTI, David Keirsey, Quinn & Cameron, en Hermann. Wanneer ik deze stromingen met elkaar in verband breng, valt op dat het profiel van leiders van vroeger duidelijk anders is dan de nieuwe gevraagde opmaak.

Jarenlang zijn leiders geselecteerd op basis van kwaliteiten als controle, planning, hiërarchisch denken en sturen op ‘hoe’ er gewerkt wordt. Dat was de trend. Zorg dat op een management post iemand met die kwaliteiten zit en alles loopt als een zonnetje. Deze nieuwe stromingen vragen om een heel ander soort leider. Een leider die -van nature- omgaat met openheid, inlevingsvermogen, durft te luisteren en vragen te stellen.

Ik ga niet diep in op de nature / nurture discussie, maar ik durf wel te stellen dat degene die 180 graden zal willen veranderen van ver komt. Waarbij de vraag wat wel en niet haalbaar is in deze transitie gesteld moet worden. Rogers heeft in zijn Innovation adoption curve aangegeven hoe mensen omgaan met vernieuwing en innovatie. Welke groep omarmt de nieuwe trends als eerste? En wie blijft achter?

Zeg eens eerlijk: waar zit jij in de curve? Beken kleur! En zet jezelf in ontwikkeling!!!

Ik bedenk me natuurlijk wel dat de ‘Late Majority’ deze blog nu nog niet leest. Niettemin, warm welkom iedereen. En reageer gerust. Misschien dat ik dan de basis krijg voor een wetenschappelijk onderzoek….

Bekijk hier mijn keynote over dit 2.0 spelregels voor 1.0 leiders.

2.0 spelregels voor 1.0 leiders (nieuw leiderschap)

View more presentations from Gert-jan Danenberg.

Bij welk merk werk jij? En hoe merk ik dat?

2010-10-31T12:26:00.010+01:00

Thuiskomen. Dat is het “merkdenken” voor mij. In mijn werk gebruik ik dan ook graag het merk als vertrekpunt en eindbestemming. Het vertalen van het merk in attitude per teamlid is een sport op zich. Daar word ik blij van.

Het verschil tussen het merk als kompas en competenties is dat competenties kunnen verschillen per functie. Zo zal in menig functiebeschrijving de gewenste competenties van de telefoniste verschillen van die van de productmanager. En daar is niks mis mee. Dat is maar goed ook. Het concrete van competenties per functie maakt het helder waar een teamleider met een teamlid aan kan werken. Daarin schuilt, vind ik ook het complexe van competenties. Het is dan wel rete concreet. Maar ook omvangrijk. Een teamleider zal op tal van competenties in een meervoud van functies ontwikkelgesprekken aan gaan. Dat vergt veel inhoudelijke kennis van een manager over competenties. En dat is vaak niet zijn of haar core business (gelukkig).

Het merk is meer universeel. Dat zegt meer over wat ik terug zou willen zien binnen een bedrijf. Los van functies. Beleving. De geest. Dat lijkt misschien meer abstract. Toch heel helder waarneembaar en echt terug te vinden binnen bedrijven. Hoe dan?

Als voorbeeld neem ik de Rabobank, de bank met ideeën. Van die medewerkers verwacht ik dan ook behoorlijk wat, wanneer ik als klant naar binnen loop met een vraag. Dan verwacht ik in ieder geval meerdere opties om uit te kiezen.
Als ik me meld bij de receptionist(e), verwacht ik dat diegene mij meerdere manieren aanreikt om mij van dienst te zijn. En dat de adviseur mijn inhoudelijke vraag wel op meer dan een manier (ideeën is meervoud) benadert en beantwoordt. Dat zegt dus iets over de vindingrijkheid van teamleden, iets over het willen verrassen van de klant en collega’s. Dat metertje meer lopen om de beste ideeën aan te reiken.

Ik beweer hier trouwens niet dat alle Rabobank teamleden in gedrag de bank met ideeën zijn. Het geeft wel richting van hun gezamenlijke ontwikkeling als team. Het geeft ook de mogelijkheid om onderling te leren van elkaar en elkaar te stimuleren met ideeën aan de slag te gaan. Het merk verbindt. Hoe meer helder de houding en gedrag voor de geest te halen is, hoe gemakkelijker de dialoog met alle teamleden in het bedrijf wordt. En daar heb ik lol in.

Ik werk er hard aan om het “merkdenken” niet alleen te laten leven bij de afdelingen marketing en communicatie. Daar leeft het vaak toch wel. Ik wil het terug zien op de werkvloer.

Dus wie daagt mij uit: wie wil zijn merk laten verbinden?

Open, eerlijk en betrokken in 2026

2010-10-10T13:40:00.002+02:00

Lieve Luna en Finn,

Vandaag zijn jullie allebei volwassen. Gefeliciteerd. Toen ik volwassen werd kreeg ik daarbij ook het stemrecht. En ging ik minimaal een keer in de vier jaar naar de stembus om mijn politieke voorkeur uit te spreken. Dat is vandaag de dag, 2026 toch net even anders. Verschillende politieke partijen voerden campagne met een thema dat zou moeten aanspreken bij grote delen van de bevolking. De partij die mij het meest aansprak, kreeg mij stem. En als veel meer mensen ook die stem uitbrachten op dezelfde partij kreeg deze partij meer zeggenschap in de Regering en de Tweede Kamer.

Wat zeggen jullie? Wat een Tweede Kamer is? Waarom er verschillende partijen waren? Of ik het dan altijd helemaal eens was met die ene partij? Nee, ik hou op. Dat was vroeger. We leven nu.

Nu gaat het heel anders. Een hele vooruitgang. Geen partijen meer, maar een aangestelde directie die uitvoert wat de meerderheid van het volk wil. Jullie generatie heeft dit veel simpeler en eerlijker gemaakt. De macht is omgedraaid. Jullie zijn machtig.

Net als twee weken geleden. De directie worstelde met de vraag of de vluchtelingen uit Afrika (tja… dat gerommel is nog niet opgelost) opgevangen moesten worden en zoja, hoeveel, hoelang etc… De directie legde 3 scenario’s met mogelijkheden en heldere analyses voor om uit te kiezen en uiterlijk vrijdagavond tot 18:00u hadden we de tijd om onze stem via de app van de directie uit te brengen. In mijn tijd waren er ook wel eens volksraadplegingen, maar dit is anders. Wat voorheen heel zelden voorkwam is nu a way of life geworden. Het gaat verder dan raadplegen. Jullie geven continu richting en besluiten directer.

Een simpele poll, heldere uitslag en de directie kon weer aan de slag. Minimaal 1 maal per week is er zo’n soort poll. Dat zorgt ervoor dat we continu met ons land en de koers betrokken zijn. In mijn tijd was dat voor velen slechts een maal in de vier jaar een issue. Jullie openheid, snelheid van communiceren en doeltreffendheid heeft de wereld gedraaid. Slagvaardig, eerlijk en betrokken.

Jullie hebben er voor gezorgd dat individuen zich herkennen in het land, in elkaar. Iets om trots op te zijn. Ik ben blij dat ik dit meemaak!

Beleef het mee!

2010-09-21T11:05:00.000+02:00

De meeste ondernemers en directies kennen de waarde van marketing. In toenemende mate is er interesse voor complete merkbeleving vanuit het personeel, het zogeheten internal branding. Internal branding is hip. Marketing, communicatie en HRM die samenwerken om de uitstraling van het bedrijf één op één te laten kloppen met de beleving binnen het bedrijf en omgekeerd. Maar doet iedere discipline in de praktijk wel mee?

Van nature heb ik een broertje dood aan slechte service en gebrekkige klantgerichtheid. Daarnaast zie ik graag betrokkenheid bij de uitvoering van een dienst of het maken van een product. Al snel bevind ik me op het gebied van uitstraling van een bedrijf (het imago) en hetgeen ze van binnen, zonder de jas van reclame, zijn (de identiteit). Internal branding zit als een maatpak om mij heen. Opgeleid via de school van HRM, al snel in mijn carrière met marketing in contact gekomen. En vanuit hobbymatige sfeer in de muziek ervaren hoe met beperkt talent toch een hoop bereikt kan worden. Geloof in eigen kunnen en een goede verpakking zijn dan een must.

Waar blijven de HR specialisten nou?

Op Linkedin volg ik met plezier de discussies in de groepen Internal Branding en Internal Branding 2.0. Waar ik me over verbaas is dat de HR specialisten zich nauwelijks in het onderwerp mengen. Hebben ze het te druk met allerlei ad-hoc operationele zaken, zoals verzuimgedoe, oplossen van conflicten en voeren van overbodige administratie? Al jaren wordt er geklaagd dat HR louter ingezet wordt op operationele zaken en strategisch niet mag aanschuiven.

Boonstra heeft hiervan op zijn site een mooi overzicht geplaatst. Hij concludeerde dat het beeld en de verwachtingen die managers en medewerkers van HRM hebben nogal afwijken van die van de afdeling HR zelf. De HR afdeling kent nog wel enige bijdrage aan de ondernemingsstrategie toe. Managers en medewerkers waarderen de afdeling HR vooral als de administratie betrouwbaar is, management informatie (over kosten) opgelepeld kan worden en individueel begeleiding aan medewerkers gegeven kan worden. Tja, dat is niet echt strategisch. Helaas herken ik dit beeld volledig in de praktijk. Wie is aan zet? De directie, de marketeer die HR specialisten gaat uitnodigen om strategisch samen te werken of de HR specialisten zelf?

Maak de marketeer in je wakker

En HR adviseurs, specialisten, managers; het werk wordt toch een stuk leuker en nuttiger als jullie wel een strategische bijdrage leveren? Mijn stelling is dat hier op de opleiding HR te weinig aandacht aan besteed wordt en dat HR specialisten te nuchter zijn voor interne merkbeleving (doe maar normaal dan doe je al gek genoeg). Ze kunnen niet overweg met de marketeers (die vaak net een beetje beter gebekt zijn en de taal van de directie beter spreken) en op het gebied van communicatie komen ze niet verder dan de inhoud van de maandelijkse nieuwsbrief en arbeidsvoorwaardelijke brieven aan medewerkers. Dat is wel lekker tastbaar trouwens.

Ik doe een oproep aan die HR specialisten: heb oog voor marketing (het is niet eng), wees trots op wat je allemaal kan (communiceer en bouw een goed imago) en neem eens het voortouw om aan te schuiven aan de tafel waar strategische vraagstukken behandeld worden. De sleutel tot succes van het bedrijf ligt in de handen van teamleden. En dat snappen jullie maar al te goed. Maak de marketeer in je wakker en laat je bijdrage op strategie zien!

Zo snappen we er natuurlijk niets meer van, meneer De Jager!

2010-08-26T15:24:00.001+02:00

Op de site van de NOS las ik het. President Wellink vertrekt volgend jaar als president van De Nederlandsche Bank (DNB), als het aan minister De Jager ligt. In een wetsvoorstel van De Jager staat dat een DNB-president maximaal twee termijnen van zeven jaar mag hebben. Als de Kamer dat overneemt, is er dus geen derde termijn mogelijk voor Wellink en moet hij volgend jaar weg (BRON: NOS).

Nout Wellink vertrekt dus. En niet omdat hij bijvoorbeeld gefaald heeft als leider (ik ben geen autoriteit op deze inhoud), maar omdat de regels voor een langere termijn worden veranderd. Zo is het voor hem niet mogelijk om langer bij de DNB aan te blijven. Wat jammer voor Nout Wellink en voor de inwoners van Nederland dat Nout Wellink niet heel simpel op basis van het krijgen van feedback van onze volksvertegenwoordigers vertrekt. Op deze manier wordt een leermomentje voor Nout Wellink afgenomen. En als ik iets jammer vindt, is als leermomenten mensen ontnomen worden.

Het geven van feedback, zowel zakelijk als privé is volgens mij de manier om collectief te leren. Daaruit had Nout Wellink zijn conclusies kunnen trekken. En in uiterste nood had hij een handje geholpen moeten worden met het nemen van de juiste beslissing.

Feedback is wat mij betreft belangrijk om te krijgen om persoonlijk leiderschap te vergroten. Even belangrijk is het om het te geven. Zodat anderen kunnen leren. Samen slimmer worden.

Het aanpassen van regels, om het geven van feedback en gevolgen te voorkomen is wat mij betreft een belabberd stuk leiderschap. Daar snapt een burger op straat ook geen bal van. “Hee meneer Danenberg, u rijdt 90km/h waar 80km/h is toegestaan” zei de besnorde agent tegen me terwijl hij zijn bonnenboekje pakte. “Nee agent, ik heb de regels net aangepast, het is nu heel even 90km/h geworden, dus ben ik nog niet in overtreding”. “Stom van me, meneer Danenberg, dat had ik moeten weten. Fijne dag nog”, besloot de agent en stopte zijn facturenboekje in zijn borstzak. Iedere kijker van programma’s als Blik op de weg en Wegmisbruikers weet dat dit geen werkelijkheid is. (Gelukkig maar).

Of: “Gert-Jan je hebt je declarabele norm niet gehaald deze maand. We lopen daarom achter op de begroting”, zei mijn partner laatst. “Nee Ronald, ik heb de norm zojuist verlaagd, ik loop nu zelfs hartstikke voor”. Ja, dag. Zo snappen we er niets meer van natuurlijk. Zo creëren we een schijnwerkelijkheid die niets te maken heeft met de echte benen in de bagger. Iedereen die zichzelf als professional serieus neemt weet dat dit niet zo werkt.

Als het de bedoeling was van De Jager (minster van Financiën) om de kloof tussen politiekgedoe en de burger te vergroten dan heeft hij het supergoed gedaan. Als hij zich wilde profileren op basis van goed leiderschap, heeft hij de plank flink misgeslagen. En dat is jammer, want volgens mij zet het geven van feedback juist een leercirkel in gang. En een beetje gang kunnen we in Nederland wel gebruiken volgens mij. Geef feedback, pak het gevolg aan en leer! Dat is persoonlijk leiderschap waar we om zitten te springen.

We tellen allemaal mee!!!

2010-08-20T11:33:00.001+02:00

Mijn eerste Blog. Waarom?

Tijdens mijn vakantie heb ik naast Hondenbrokken geschreven door Jos Burgers en Open de autobiografie van Andre Agassi ook WZGD? (Wat zou Google doen? Geschreven door Jeff Jarvis en Free geschreven door Chris Anderson gelezen. En ik als dertiger moest toch bijna constateren dat de wereld om mij heen wel erg vervreemde van mijn o zo vertrouwde omgeving.

In mijn vak als adviseur en coach van ondernemende bedrijven en managers gaat het toch altijd om persoonlijk contact? Dat kan de digitale snelweg toch niet vervangen? En die businessmodellen waarbij geen geld meer verdiend wordt met atomen maar louter met bits en bytes dat houdt toch ergens op? Nou, Gert-Jan de wereld staat niet stil en pak de kansen die voor je voeten liggen! This is your wake up call! Dus start een blog en doe mee!

Voor het lezen van deze boeken zag ik natuurlijk ook wel dat internet een heel belangrijke plaats in de samenleving inneemt. Zelf ben ik bijna niet los te weken van mijn iPhone en voor mijn zoon Finn (7 jaar) is internet net zo vanzelfsprekend als zijn duurzame soja melk (?). Door deze boeken is mijn blik op de wereld en de ontwikkelingen wel in een stroomversnelling gekomen. Overal zie ik nu kansen om intensiever gebruik te maken van internet, het nut van community’s en de mogelijkheden om nog sneller te leren van elkaar.

Ik word persoonlijk helemaal blij van de mogelijkheden die internet biedt om heel klantgericht te kunnen werken. Bedrijven hebben nu de mogelijkheid om echt met hun klant in gesprek te komen. En dan bedoel ik echt de klant. Niet een of andere doelgroep (bijvoorbeeld: man, tussen de 30 - 35 jaar, getrouwd, koophuis, 2 kinderen interesse in muziek) maar gewoon Gert-Jan Danenberg. Dat is toch een verademing? Dit is voor mij de mooiste kant van het individualisme. We tellen allemaal mee. Een voor een!

Gert-Jan Danenberg