“Druk zeker deze periode op het werk?”
- Absoluut, maar ik werk gewoon mijn normale uren, hoor.
“Oh, hoe kan dat in deze tijd?”
- Nou, ze willen dat we steeds meer belastingaangiften in dezelfde tijd doen. De tarieven staan onder druk in onze branche. Dus meer in dezelfde tijd, met op de koop toe minder kwaliteit, zal moeten leiden tot dezelfde marge. En dat is niet mijn manier.
“Heftig, tja… als dat zo werkt bij jullie…”
- Nou, dat vraag ik me dus af.
“Verklaar”
- Mijn voorstel was om de klant vooraf veel beter te informeren en te faciliteren hoe de klant ons kan helpen om hun zaken zo goed als mogelijk aan te leveren, zodat wij konden laten zien dat we gezamenlijk, de klant en wij werken aan een goed product tegen een heel scherp tarief.
“En?”
- Geen enkele reactie op gekregen. Dus nu zoeken ze het ook maar uit ook. Ik doe mijn ding, maar wat niet kan, kan niet. Niet mijn probleem. Ook niet als dat mijn bonus kost.
Dit speelde zich gisteren af naast mij op de loopband bij de sportschool. Terwijl ik geen adem meer had om sowieso te praten, bleken twee startende professionals in ieder geval lichamelijk in een betere conditie. Ik schat beide heren rond de 25 jaar. Waarvan er eentje werkte bij een van de grotere accountantskantoren. In het begin van de loopbaan verwacht ik toch een iets andere instelling. Terwijl in Noord-Afrika mensen strijden voor hun idealen en hun dromen, gooit hier een beginnende professional de handdoek direct in de ring. En is de drive om van onderop de boel te inspireren en verleiden tot verandering niet aanwezig. Of heeft de jonge man dit in een kiem laten smoren.
Aan de andere kant weet ik ook heel goed dat het geen gehoor krijgen binnen een bedrijf, of zelfs het niet krijgen van een reactie op een voorstel (ongeacht de kwaliteit hiervan) onverschilligheid en afstomping als gevolg kan hebben. Maar asjeblieft… niet bij zulke jonge gasten.
Terwijl ik het fysiek zwaarder had op de loopband dan de jongere mannen (ik liep ook veel harder natuurlijk), weet ik dat ik op mentaal gebied niet zo maar ben verslagen. Creëer je eigen toekomst, voordat iemand anders dat voor je doet. Hup, mouwtjes opstropen en ga het gesprek nog een keertje aan met elkaar. De beuk er in!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten