Op de site van de NOS las ik het. President Wellink vertrekt volgend jaar als president van De Nederlandsche Bank (DNB), als het aan minister De Jager ligt. In een wetsvoorstel van De Jager staat dat een DNB-president maximaal twee termijnen van zeven jaar mag hebben. Als de Kamer dat overneemt, is er dus geen derde termijn mogelijk voor Wellink en moet hij volgend jaar weg (BRON: NOS).
Nout Wellink vertrekt dus. En niet omdat hij bijvoorbeeld gefaald heeft als leider (ik ben geen autoriteit op deze inhoud), maar omdat de regels voor een langere termijn worden veranderd. Zo is het voor hem niet mogelijk om langer bij de DNB aan te blijven. Wat jammer voor Nout Wellink en voor de inwoners van Nederland dat Nout Wellink niet heel simpel op basis van het krijgen van feedback van onze volksvertegenwoordigers vertrekt. Op deze manier wordt een leermomentje voor Nout Wellink afgenomen. En als ik iets jammer vindt, is als leermomenten mensen ontnomen worden.
Het geven van feedback, zowel zakelijk als privé is volgens mij de manier om collectief te leren. Daaruit had Nout Wellink zijn conclusies kunnen trekken. En in uiterste nood had hij een handje geholpen moeten worden met het nemen van de juiste beslissing.
Feedback is wat mij betreft belangrijk om te krijgen om persoonlijk leiderschap te vergroten. Even belangrijk is het om het te geven. Zodat anderen kunnen leren. Samen slimmer worden.
Het aanpassen van regels, om het geven van feedback en gevolgen te voorkomen is wat mij betreft een belabberd stuk leiderschap. Daar snapt een burger op straat ook geen bal van. “Hee meneer Danenberg, u rijdt 90km/h waar 80km/h is toegestaan” zei de besnorde agent tegen me terwijl hij zijn bonnenboekje pakte. “Nee agent, ik heb de regels net aangepast, het is nu heel even 90km/h geworden, dus ben ik nog niet in overtreding”. “Stom van me, meneer Danenberg, dat had ik moeten weten. Fijne dag nog”, besloot de agent en stopte zijn facturenboekje in zijn borstzak. Iedere kijker van programma’s als Blik op de weg en Wegmisbruikers weet dat dit geen werkelijkheid is. (Gelukkig maar).
Of: “Gert-Jan je hebt je declarabele norm niet gehaald deze maand. We lopen daarom achter op de begroting”, zei mijn partner laatst. “Nee Ronald, ik heb de norm zojuist verlaagd, ik loop nu zelfs hartstikke voor”. Ja, dag. Zo snappen we er niets meer van natuurlijk. Zo creëren we een schijnwerkelijkheid die niets te maken heeft met de echte benen in de bagger. Iedereen die zichzelf als professional serieus neemt weet dat dit niet zo werkt.
Als het de bedoeling was van De Jager (minster van Financiën) om de kloof tussen politiekgedoe en de burger te vergroten dan heeft hij het supergoed gedaan. Als hij zich wilde profileren op basis van goed leiderschap, heeft hij de plank flink misgeslagen. En dat is jammer, want volgens mij zet het geven van feedback juist een leercirkel in gang. En een beetje gang kunnen we in Nederland wel gebruiken volgens mij. Geef feedback, pak het gevolg aan en leer! Dat is persoonlijk leiderschap waar we om zitten te springen.
