zondag 31 oktober 2010

Bij welk merk werk jij? En hoe merk ik dat?


Thuiskomen. Dat is het “merkdenken” voor mij. In mijn werk gebruik ik dan ook graag het merk als vertrekpunt en eindbestemming. Het vertalen van het merk in attitude per teamlid is een sport op zich. Daar word ik blij van.

Het verschil tussen het merk als kompas en competenties is dat competenties kunnen verschillen per functie. Zo zal in menig functiebeschrijving de gewenste competenties van de telefoniste verschillen van die van de productmanager. En daar is niks mis mee. Dat is maar goed ook. Het concrete van competenties per functie maakt het helder waar een teamleider met een teamlid aan kan werken. Daarin schuilt, vind ik ook het complexe van competenties. Het is dan wel rete concreet. Maar ook omvangrijk.  Een teamleider zal op tal van competenties in een meervoud van functies ontwikkelgesprekken aan gaan.  Dat vergt veel inhoudelijke kennis van een manager over competenties. En dat is vaak niet zijn of haar core business (gelukkig).

Het merk is meer universeel. Dat zegt meer over wat ik terug zou willen zien binnen een bedrijf. Los van functies. Beleving. De geest. Dat lijkt misschien meer abstract. Toch heel helder waarneembaar en echt terug te vinden binnen bedrijven. Hoe dan?

Als voorbeeld neem ik de Rabobank, de bank met ideeën. Van die medewerkers verwacht ik dan ook behoorlijk wat, wanneer ik als klant naar binnen loop met een vraag. Dan verwacht ik in ieder geval meerdere opties om uit te kiezen.
Als ik me meld bij de receptionist(e), verwacht ik dat diegene mij meerdere manieren aanreikt om mij van dienst te zijn. En dat de adviseur mijn inhoudelijke vraag wel op meer dan een manier (ideeën is meervoud) benadert en beantwoordt. Dat zegt dus iets over de vindingrijkheid van teamleden, iets over het willen verrassen van de klant en collega’s. Dat metertje meer lopen om de beste ideeën aan te reiken.

Ik beweer hier trouwens niet dat alle Rabobank teamleden in gedrag de bank met ideeën zijn. Het geeft wel richting van hun gezamenlijke ontwikkeling als team. Het geeft ook de mogelijkheid om onderling te leren van elkaar en elkaar te stimuleren met ideeën aan de slag te gaan. Het merk verbindt. Hoe meer helder de houding en gedrag voor de geest te halen is, hoe gemakkelijker de dialoog met alle teamleden in het bedrijf wordt. En daar heb ik lol in.

Ik werk er hard aan om het “merkdenken” niet alleen te laten leven bij de afdelingen marketing en communicatie. Daar leeft het vaak toch wel. Ik wil het terug zien op de werkvloer. 

zondag 10 oktober 2010

Open, eerlijk en betrokken in 2026

Lieve Luna en Finn,

Vandaag zijn jullie allebei volwassen. Gefeliciteerd. Toen ik volwassen werd kreeg ik daarbij ook het stemrecht. En ging ik minimaal een keer in de vier jaar naar de stembus om mijn politieke voorkeur uit te spreken. Dat is vandaag de dag, 2026 toch net even anders. Verschillende politieke partijen voerden campagne met een thema dat zou moeten aanspreken bij grote delen van de bevolking. De partij die mij het meest aansprak, kreeg mij stem. En als veel meer mensen ook die stem uitbrachten op dezelfde partij kreeg deze partij meer zeggenschap in de Regering en de Tweede Kamer.

Wat zeggen jullie? Wat een Tweede Kamer is? Waarom er verschillende partijen waren? Of ik het dan altijd helemaal eens was met die ene partij? Nee, ik hou op. Dat was vroeger. We leven nu.

Nu gaat het heel anders. Een hele vooruitgang. Geen partijen meer, maar een aangestelde directie die uitvoert wat de meerderheid van het volk wil. Jullie generatie heeft dit veel simpeler en eerlijker gemaakt. De macht is omgedraaid. Jullie zijn machtig.

Net als twee weken geleden. De directie worstelde met de vraag of de vluchtelingen uit Afrika (tja… dat gerommel is nog niet opgelost) opgevangen moesten worden en zoja, hoeveel, hoelang etc… De directie legde 3 scenario’s met mogelijkheden en heldere analyses voor om uit te kiezen en uiterlijk vrijdagavond tot 18:00u hadden we de tijd om onze stem via de app van de directie uit te brengen. In mijn tijd waren er ook wel eens volksraadplegingen, maar dit is anders. Wat voorheen heel zelden voorkwam is nu a way of life geworden. Het gaat verder dan raadplegen. Jullie geven continu richting en besluiten directer.

Een simpele poll, heldere uitslag en de directie kon weer aan de slag. Minimaal 1 maal per week is er zo’n soort poll. Dat zorgt ervoor dat we continu met ons land en de koers betrokken zijn. In mijn tijd was dat voor velen slechts een maal in de vier jaar een issue. Jullie openheid, snelheid van communiceren en doeltreffendheid heeft de wereld gedraaid. Slagvaardig, eerlijk en betrokken.

Jullie hebben er voor gezorgd dat individuen zich herkennen in het land, in elkaar. Iets om trots op te zijn. Ik ben blij dat ik dit meemaak!